Het voelt niet goed

Enkele gedachtenspinsels nav een artikel in de Volkskrant met als titel ‘In de huidige samenleving is het gevoel een slechte raadgever geworden’.

Gelukkig hoor ik het niet meer zo vaak ‘Het voelt niet goed’. Een mantra die bij mij de nodige irritatie oproept en mij doet verstommen als ik het hoor. Alsof het ineens zo’n punt achter het gesprek zet. Ik weet vaak niet goed wat ik hier op kan zeggen. Tegenwoordig vraag ik steeds vaker door. Ik vraag naar de lichamelijke sensaties. Hoe laat je lichaam weten dat het niet goed voelt? Wat betekent dit voor je? Ken je dit gevoel?

‘Niet goed voelen’ kan heel goed een authentiek gevoel zijn iets niet te willen, iets niet te doen. Het lichaam heeft hier een bijpassende reactie op. Bijv. dat we naar achter deinsen, inkrimpen, ons hoofd wegdraaien. Ik probeer steeds vaker deze lichamelijke sensaties in gesprek te brengen. En grijp deze kans voor onderzoek aan. Zo zat ik een poosje geleden in een gesprek, dat absoluut niet goed voelde…. Ik merkte dat mijn lichaam steeds meer naar achter ging, mijn voeten zich in de grond graaiden en er kwam afkeer in mijn gezicht. Ik heb gezegd dat ik merkte dat mijn lichaam naar achter ging en ik steeds meer afstand nam. We hebben onderzocht waarom ik deze reactie in dit gesprek had. We hadden daarna een prachtig. Er kwamen mooie inzichten uit, ook voor de ander. Het bleek dat mijn reactie wel degelijk een reactie was op wat hij vertelde en dat hij er achter kwam welk ego stuk hij inbracht waar ik op reageerde. Hij ging naar huis met food for thought van waaruit hij de dingen deed waar we het over hadden. En wij waren nog steeds in contact.

In andere gevallen kom ik er achter dat het een patroon van mij is om in bepaalde situaties weg te lopen. Het ‘niet goed voelen’ is dan gebaseerd op een patroon dat me eigenlijk niet meer dient. Dit patroon kan een reactie zijn op allerlei situaties. Ik vind het spannend iets aan te gaan, ben onzeker over mezelf, durf mijn eigen mening niet helemaal in gesprek te brengen, ben bang om afgewezen te worden of…. etc. etc. Door in deze gevallen mijn niet-goed-voelen te volgen gooi ik eigenlijk het kind met het badwater weg. Door op mijn lichamelijke sensaties te focussen die dit gevoel me geeft, is het een mooi aanknopingspunt om mijn angsten, boosheid, verdriet, spanning etc. aan te kijken. Een moment van groei.

En dan kennen ik uiteraard ook de momenten waarop het ‘niet-goed-voelen’ gepaard gaat met een diep weten, een diep gevoel van gecentreerdheid, lichtheid, kracht en stevigheid. Mijn blik wordt open, ik blijf bij mezelf, mijn hart wordt licht en mijn bekken stevig. En dan…. dan…. luister ik meestal wel naar mijn gevoel. Zelfs dat ook nu de kans bestaat dat ik gevangen zit in een patroon of angst.

Kortom, ‘het voelt niet goed’ heeft een enorme potentie tot leren en ontplooiing in zich. In mijn praktijk werk ik vaak vanuit de lichamelijke sensaties die situaties, herinneringen, emoties en gevoelens oproepen. Dit geeft prachtige ingangen tot groei, ontdekking en zelfontwikkeling.

DEEL DIT BERICHT

Share on facebook
Share on whatsapp
Share on linkedin
Share on email

Geef een reactie

62 + = 69

Meer blogs

Recente blogs

Volg ons

Nieuwsbrief
Wil je op de hoogte blijven van de activiteiten EmbodimentLAB? Meld je dan aan voor de nieuwsbrief.
* verplicht invullen